Η πρόσφατη ανοδική κίνηση των διεθνών κεφαλαιαγορών, η οποία άρχισε ουσιαστικά το Μάρτιο και μετά από ένα μικρό διάλειμμα συνεχίστηκε τον Απρίλιο, βασίστηκε, κατά τη γνώμη μας, σε δυο παράγοντες. Ο πρώτος ήταν το τέλος του πολέμου στο Ιράκ, κάτι που συνεπάγεται όχι μόνο άρση της συγκεκριμένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, αλλά και ομαλοποίηση της τιμής του πετρελαίου. Η πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει άμεσο αντίκτυπο τόσο στις προσδοκίες της αγοράς, όσο και στο κόστος παραγωγής και στην κατανάλωση.Ο δεύτερος παράγοντας που ίσως ήταν και ο πιο σημαντικός ήταν τα εταιρικά αποτελέσματα του 1ου τριμήνου του έτους που ανακοίνωσαν οι Αμερικανικές εταιρείες. Τα αποτελέσματα αυτά παρουσίασαν αύξηση κερδών, η οποία κατά μέσο όρο υπερέβη το 10%, κάτι που αξιολογήθηκε ως ιδιαίτερα θετικό, δεδομένης της αβεβαιότητας που επικράτησε κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1ου τριμήνου εν χρηματιστηριακές αγορές με τα εταιρικά αποτελέσματα όμως να είναι μεν ενθαρρυντικά, αλλά όχι τόσο καλά όσο της Αμερικής.
Τέλος θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η πρόσφατη αυτή ανοδική κίνηση εμπεριείχε και αρκετά στοιχεία τεχνικής αντίδρασης, αλλά και αγορών (short covering) από Hedge Funds, τα οποία πραγματοποιούν πλέον αυξημένο ποσοστό των όγκων συναλλαγών.
Το μακροοικονομικό πεδίο από αναμονή των εξελίξεων στο Ιράκ. Αντίστοιχη ήταν και η τάση στις Ευρωπαϊκές την άλλη πλευρά δεν παρουσίασε θετικές ενδείξεις. Η παραγωγή στο δευτερογενή τομέα στην Αμερική εξακολουθεί να συρρικνώνεται, οι επενδύσεις παραμένουν στάσιμες όπως τονίζει με κάθε ευκαιρία η FED και η αγορά εργασίας παραμένει προβληματική, καθώς δεν διαφαίνεται ακόμα κάποια τάση βελτίωσης της απασχόλησης. Επιπρόσθετα, παρατηρούμε ότι παρά την αύξηση των κερδών σε αρκετές εταιρείες, η επέκταση των πωλήσεων ήταν μηδαμινή και ωφελήθηκε σημαντικά από την πτώση του δολαρίου, που μαζί με τον περιορισμό του κόστους συνετέλεσε στην αύξηση των κερδών. Είναι σαφές πάντως ότι κεντρικοί τραπεζίτες, διεθνείς οργανισμοί καθώς επίσης και αρκετοί χρηματοοικονομικοί οίκοι προσδοκούν επιτάχυνση της οικονομικής δραστηριότητας το δεύτερο εξάμηνο του έτους.
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και δεδομένοι κίνδυνοι. Ο κίνδυνος αποπληθωρισμού στις ΗΠΑ με τη διατήρηση του πληθωρισμού σε πολύ χαμηλά επίπεδα για αρκετό καιρό, απειλεί την οικονομική δραστηριότητα, η συστηματική επέκταση της οποίας είναι ούτως ή άλλως ανέφικτη, εφόσον δεν συνοδεύεται από αύξηση της απασχόλησης.
Η Ευρώπη από την άλλη πλευρά αντιμετωπίζει το πρόβλημα της Γερμανίας. Η Γερμανική οικονομία πλησιάζει αντί να απομακρύνεται από υποτροπή σε ύφεση, καθώς η Γερμανική κυβέρνηση αναβάλλει τη λήψη απαραίτητων πλέον διαρθρωτικών μέτρων. Η άνοδος του Ευρώ σε σχέση με το δολάριο αποτελεί σημαντικό πλήγμα για την οικονομία της Ευροζώνης, η οποία είναι εξαγωγικού χαρακτήρα. Ειδικότερα για τη Γερμανία, η αρνητική επίπτωση στις εξαγωγές από την άνοδο του Ευρώ, σε συνδυασμό με τη γενικότερη κάμψη στους όγκους του παγκοσμίου εμπορίου μπορεί να αποτελέσει μείζον πρόβλημα, όπως διαφαίνεται από τα στοιχεία εξωτερικών συναλλαγών Απριλίου και βιομηχανικής παραγωγής Μαρτίου.
Τα οφέλη που αποκομίζουν από την άλλη πλευρά οι ΗΠΑ από την αδυναμία του δολαρίου περιορίζονται μόνο στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, ενώ πλήττουν το ισοζύγιο χρηματοοικονικών συναλλαγών. Οι κεφαλαιακές εισροές επέτρεπαν στο παρελθόν στις ΗΠΑ ευχερή χρηματοδότηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών. Καθώς η επιτοκιακή διαφορά Ευρώ/Δολλαρίου δεν αναμένεται να μεταβληθεί σημαντικά τους επόμενους μήνες, δεν αναμένουμε κάποια ουσιαστική μεταστροφή στην ισοτιμία. Τουναντίον, πιο πιθανή είναι η περαιτέρω ενδυνάμωση του Ευρώ τους επόμενους μήνες.
Για τους λόγους αυτούς, δεν θεωρούμε ότι η πρόσφατη χρηματιστηριακή άνοδος του Απριλίου αποτελεί προπομπό ευρύτερης χρηματιστηριακής ανάκαμψης. Καθώς θα χρειαστεί ακόμα χρόνος μέχρι να ξεκαθαρίσει το μακροοικονομικό τοπίο και να διαφανεί η κατεύθυνση της διεθνούς οικονομίας, είναι πολύ νωρίς ακόμα για να προδικάσει κανείς το κλείσιμο του πτωτικού κύκλου των κεφαλαιαγορών. Εκτιμούμε ότι οι διακυμάνσεις των διεθνών χρηματιστηριακών αγορών θα συνεχισθούν τους επόμενους μήνες, και προς τα πάνω και προς τα κάτω, κάτι που συνεπάγεται σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες, αλλά και κινδύνους. Βρισκόμαστε άλλωστε στην εποχή της ενεργούς διαχείρισης.
Εις ό,τι αφορά την Ελληνική χρηματιστηριακή αγορά, ακολούθησε κι αυτή το προηγούμενο διάστημα την ανοδική κίνηση των διεθνών χρηματιστηρίων.
Τα αποτελέσματα 1ου τριμήνου των εισηγμένων εταιρειών είναι μέχρι στιγμής μικτά, αν και σε πολλές περιπτώσεις η προσεκτική ανάλυση των ισολογισμών, ειδικά στον τομέα των προβλέψεων ενδέχεται να μεταβάλλει την αρχική εικόνα.
Ανεξάρτητα όμως της πορείας των μικροοικονομικών στοιχείων, αλλά και της ολοένα αυξανόμενης οικονομικής αβεβαιότητας που υπάρχει για τη μετά-Ολυμπιάδα και τη μετά-ΚΠΣ εποχή, τα προβλήματα της Ελληνικής κεφαλαιαγοράς είναι βαθύτερα.
Το μέλλον της ανταγωνιστικής λειτουργίας του Χ.Α. στα πλαίσια της Ενωμένης Ευρώπης διαγράφεται δυσοίωνο (π.χ. χαμηλοί όγκοι συναλλαγών, περιορισμένες δυνατότητες άντλησης κεφαλαίων, έξοδος υγιών εταιρειών μέσω εξαγορών από το εξωτερικό, ανάγκη διαγραφής εταιρειών, κτλ). Επιπρόσθετα, υπάρχει και η κρίση εμπιστοσύνης που υπέβοσκε για αρκετό καιρό και ξέσπασε πρόσφατα με την "αποκάλυψη" ατασθαλιών και αναρμόστων συναλλαγών, σε ένα εύρος χρόνου αρκετών ετών, ενώ αναδύονται για μια ακόμα φορά τα γνωστά προβλήματα ακρίβειας των στοιχείων των ισολογισμών.
Η περίπτωση της ALTEC δείχνει ότι παρά τις όλες συζητήσεις για τα κακώς κείμενα της αγοράς που γίνονται ανελλιπώς από το 1999, οι σκελετοί που υπάρχουν στις ντουλάπες απειλούν με εμφάνιση.
Μέσα στο γενικό αυτό πλαίσιο ελλείψεως εμπιστοσύνης της αγοράς στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, είναι μάλλον παράδοξο να μιλήσει κανείς για επικείμενη χρηματιστηριακή ανάκαμψη στην Ελληνική αγορά. Και σα να μην έφθαναν όλα αυτά, ήρθε και η περίπτωση της PALCO για να μας θυμίσει τις επιπτώσεις που θα έχει στην προστατευμένη Ελληνική οικονομία η διεύρυνση της ΕΕ.
NEWS BULLETIN
Subscribe
