H κρίση των χρηματοπιστωτικών αγορών των ΗΠΑ και διαχέεται ήδη και στον υπόλοιπο κόσμο, δεν απειλεί μόνο να οδηγήσει στη μεγαλύτερη ύφεση που έχουν γνωρίσει οι δυτικές οικονομίες μετά το μεγάλο κραχ του 1929, όπως φοβούνται πολλοί αναλυτές, αλλά έχει υποσκάψει και την εμπιστοσύνη στο πιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ.Ευτυχώς οι Ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές εφαρμόζουν πολύ αυστηρότερους κανονισμούς και πρακτικές ελέγχου των τραπεζών, απ' ό,τι οι αντίστοιχες των ΗΠΑ.
Οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν στη χορήγηση των δανείων περιορισμένης εξασφάλισης στην αγορά real estate των ΗΠΑ, όχι μόνο έγιναν σε ένα περίπου πλήρως «απελευθερωμένο» από ελέγχους περιβάλλον, αλλά επίσης καταπατήθηκαν βάναυσα και όσοι κανόνες είχαν απομείνει, καθώς και πολλά άρθρα της ποινικής και αστικής νομοθεσίας.
Ευτυχώς στην Ευρώπη, οι πρακτικές που ακολουθούνται στους πιστωτικούς ελέγχους, είναι πολύ πιο αυστηρές και οργανωμένες.
Άλλωστε η απόλυτη ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, εγγυάται την εφαρμογή των κανόνων.
Αντίθετα η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ δεν απολαμβάνει αντίστοιχο καθεστώς ανεξαρτησίας από την κυβέρνησή της.
Η παρατήρηση αυτή απευθύνεται και σε όσους αναζητούν τρόπους, για να περιορισθούν οι εξουσίες και η ανεξαρτησία όλων των κεντρικών τραπεζών της Ευρωζώνης. Έτσι οι Ελληνικές για παράδειγμα τράπεζες, δεν έχουν εκτεθεί ούτε στο ελάχιστο σε τέτοιους κινδύνους, πλην μιας εξαίρεσης συγκεκριμένου πιστωτικού οργανισμού.
Και το γεγονός αυτό δεν οφείλεται μόνο στην καλή εφαρμογή της εποπτείας, αλλά και στην υψηλή ποιότητα των διοικήσεων των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.
Με λίγα λόγια ενώ στις ΗΠΑ έχει μειωθεί η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα της χώρας, στην Ευρώπη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Και αυτό συμβαίνει επειδή και εκ των πραγμάτων έχει αποδειχθεί, ότι το πιστωτικό σύστημα στις χώρες του Ευρώ, λειτουργεί με κανόνες που περιφρουρούν την εμπιστοσύνη προς τις τράπεζες.